آزول

Azul · ۲ تا ۴ نفر · ۳۰ تا ۴۵ دقیقه · از ۸ سال

با برداشتن زیباترین کاشی‌ها، دیوارهای کاخ خود را هنرمندانه بیارایید.

آزولژوها (کاشی‌های سرامیکی که در اصل سفید و آبی بودند) را مورها به شبه‌جزیرهٔ ایبری آوردند و پرتغالی‌ها زمانی با تمام وجود پذیرایشان شدند که پادشاهشان، مانوئل اول، در دیدار از کاخ الحمرا در جنوب اسپانیا شیفتهٔ زیبایی خیره‌کنندهٔ کاشی‌های تزئینی موری شد. شاه که مبهوت زیبایی درونی الحمرا شده بود، بی‌درنگ دستور داد کاخ خودش در پرتغال نیز با کاشی‌های دیواری مشابهی تزئین شود. شما در نقش یک هنرمند کاشی‌کار مأمور شده‌اید دیوارهای کاخ سلطنتی اِوورا را بیارایید.

در آزول، بازیکنان به نوبت کاشی‌های رنگی را از تأمین‌کننده‌ها برمی‌دارند و به صفحهٔ بازیکن خود منتقل می‌کنند. در ادامهٔ هر دور، بازیکنان بر اساس نحوهٔ چیدن کاشی‌ها برای تزئین کاخ امتیاز می‌گیرند. ساختن الگوهای مشخص و کامل کردن مجموعه‌ها امتیاز اضافه دارد و کاشی‌های هدررفته از امتیاز بازیکن کم می‌کنند. در پایان بازی، بازیکنی که بیشترین امتیاز را دارد برنده است.

قوانین آزول

هدف

با چیدن کاشی‌ها روی دیوار ۵×۵ خودتان بیشترین امتیاز را بگیرید. امتیاز از کاشی‌های کنار هم، سطر و ستون و رنگ کامل می‌آید و کاشی‌هایی که به کف می‌افتند امتیاز کم می‌کنند.

آماده‌سازی

کیسه ۱۰۰ کاشی دارد: از هر کدام از پنج رنگ (آبی، زرد، قرمز، سیاه، سفید) ۲۰ عدد. وسط میز کارگاه‌ها قرار دارند: ۵ کارگاه در بازی دونفره، ۷ در سه‌نفره و ۹ در چهارنفره. در شروع هر دور روی هر کارگاه ۴ کاشی تصادفی از کیسه گذاشته می‌شود.

هر بازیکن یک صفحه دارد: دیوار ۵×۵ که جای هر رنگ در آن ثابت است و هر سطر و ستون از هر رنگ دقیقاً یکی دارد؛ کنار آن پنج ردیف آماده‌سازی (ردیف ۱ یک خانه، ردیف ۲ دو خانه … ردیف ۵ پنج خانه)؛ و زیر آن‌ها کف (هفت خانهٔ امتیاز منفی).

نشان شروع (نشان اولین بازیکن) در شروع هر دور وسط میز است.

نوبت شما: برداشتن کاشی

یا از یکی از کارگاه‌ها همهٔ کاشی‌های یک رنگ را برمی‌دارید و باقی کاشی‌های همان کارگاه به وسط میز می‌رود؛ یا از وسط میز همهٔ کاشی‌های یک رنگ را برمی‌دارید.

اولین کسی که در هر دور از وسط میز کاشی برمی‌دارد، نشان شروع را هم برمی‌دارد و روی کفش می‌گذارد: این نشان مثل یک کاشی کف امتیاز منفی دارد، ولی او دور بعد را شروع می‌کند.

گذاشتن کاشی در ردیف آماده‌سازی

همهٔ کاشی‌هایی که برداشته‌اید را در یکی از پنج ردیف می‌گذارید. هر ردیف فقط یک رنگ می‌گیرد؛ اگر ردیف نیمه‌پر است فقط همان رنگ را می‌پذیرد.

رنگی را که قبلاً در سطر متناظر دیوار گذاشته‌اید نمی‌توانید در آن ردیف بگذارید، چون جایی برایش روی دیوار نمانده است.

کاشی‌هایی که در ردیف جا نمی‌شوند روی کف می‌افتند. می‌توانید عمداً همه را مستقیم روی کف بگذارید. خانه‌های کف به ترتیب پر می‌شوند و جریمه‌شان ۱−، ۱−، ۲−، ۲−، ۲−، ۳− و ۳− است؛ کاشی‌های بیشتر از هفت تا فقط دور ریخته می‌شوند.

پایان دور: کاشی‌کاری دیوار

وقتی همهٔ کارگاه‌ها و وسط میز خالی شد دور تمام می‌شود. از بالا به پایین، از هر ردیف آماده‌سازی که پر است یک کاشی به جای ثابت همان رنگ در همان سطر دیوار می‌رود و بقیهٔ کاشی‌های آن ردیف دور ریخته می‌شود. ردیف‌های نیمه‌پر با کاشی‌هایشان برای دور بعد می‌مانند.

امتیاز هر کاشی تازه: اگر هیچ همسایهٔ افقی یا عمودی ندارد ۱ امتیاز. اگر دارد، تعداد کاشی‌های پیوستهٔ سطرش (با خودش) به‌علاوهٔ تعداد کاشی‌های پیوستهٔ ستونش (با خودش، اگر همسایهٔ عمودی دارد).

بعد جریمهٔ کف کم می‌شود (امتیاز زیر صفر نمی‌رود)، کف خالی می‌شود، کارگاه‌ها دوباره پر می‌شوند و صاحب نشان شروع دور بعد را آغاز می‌کند.

پایان بازی

بازی در پایان دوری تمام می‌شود که حداقل یک بازیکن یک سطر افقی کامل (۵ کاشی) روی دیوار داشته باشد.

پاداش پایانی: هر سطر کامل ۲ امتیاز، هر ستون کامل ۷ امتیاز، و هر رنگی که هر ۵ کاشی‌اش روی دیوار باشد ۱۰ امتیاز. بیشترین امتیاز برنده است؛ در تساوی کسی که سطر کامل بیشتری دارد برنده است و اگر باز هم مساوی بود، برد مشترک است.

نکته‌ها

کاشی‌های تازه را کنار کاشی‌های قبلی بچینید تا امتیازشان چند برابر شود؛ ستون‌ها (۷ امتیاز) معمولاً از سطرها (۲ امتیاز) باارزش‌ترند.

به آنچه حریف لازم دارد هم نگاه کنید: گاهی برداشتن رنگی که او می‌خواهد، یا مجبور کردنش به برداشتن کاشی زیاد، او را به کف می‌کشاند.

برداشتن اول از وسط میز یک امتیاز منفی دارد، ولی شروع دور بعد گاهی همان کارگاهی را که می‌خواهید برایتان نگه می‌دارد.

همه بازی‌ها