اسکات

Scout · ۲ تا ۵ نفر · ۲۰ دقیقه · از ۹ سال

هنرمندان حریفان را به گروه خود بکشانید و در نمایش‌های سیرک از یکدیگر پیشی بگیرید.

«اسکاوت» یک بازی کارتی از نوع «پله‌بالارفتن» است که در آن هر کارت دو مقدار ممکن دارد، بازیکنان نمی‌توانند ترتیب کارت‌های دستشان را تغییر دهند و می‌توانند به جای بازی، کارتی از دسته‌ی برتر روی میز به دست خود اضافه کنند. ۴۵ کارت بازی همه‌ی ترکیب‌های ممکن اعداد ۱ تا ۱۰ را روی دو سر خود دارند. پس از پخش کارت‌ها، هر بازیکن فقط می‌تواند کل دستش را بچرخاند تا از اعداد سر دیگر استفاده کند.

در هر نوبت یکی از دو کار را انجام می‌دهید. «بازی»: یک یا چند کارت مجاور با مقدار یکسان یا مقادیر پشت‌سرهم را روی میز می‌گذارید؛ به شرطی که میز خالی باشد یا دسته‌ی شما قوی‌تر از دسته‌ی روی میز باشد (کارت بیشتر، یا کارت‌های هم‌ارزش به جای پشت‌سرهم، یا همان نوع و تعداد با مقادیر بالاتر). در این صورت کارت‌های دسته‌ی قبلی را برمی‌دارید و رو به پایین جلوی خود می‌گذارید. «اسکاوت»: کارتی از یکی از دو سر دسته‌ی روی میز برمی‌دارید و با هر جهتی، هر جای دستتان که بخواهید می‌گذارید؛ صاحب آن دسته یک ژتون امتیاز می‌گیرد. یک بار در هر دور می‌توانید اسکاوت کنید و بلافاصله بازی کنید.

دور زمانی تمام می‌شود که کسی دستش را خالی کند یا همه به جز یک نفر به جای بازی، اسکاوت کرده باشند. هر کارت رو به پایین یک امتیاز دارد و هر کارت باقی‌مانده در دست یک امتیاز کم می‌کند. به تعداد بازیکنان دور بازی می‌شود و بیشترین امتیاز برنده است.

قوانین اسکات

هدف

در چند دست بیشترین امتیاز را جمع کنید. امتیاز از کارت‌هایی می‌آید که با نمایش قوی‌تر می‌برید و از ژتون‌هایی که وقتی دیگران از نمایش شما کارت برمی‌دارند می‌گیرید؛ هر کارتی که آخر دست در دستتان بماند امتیاز منفی است.

کارت‌ها و آماده‌سازی

هر کارت دو عدد دارد، یکی بالا و یکی پایین، و فقط عدد بالایی حساب می‌شود. در کل ۴۵ کارت هست، یعنی هر جفت عدد متفاوت از ۱ تا ۱۰.

سه‌نفره کارت‌های دارای ۱۰ و چهارنفره کارت ۹/۱۰ کنار می‌روند و پنج‌نفره همهٔ کارت‌ها بازی می‌شود. دونفره (گونهٔ غیررسمی) همهٔ کارت‌های دارای ۹ یا ۱۰ کنار می‌روند و ۲۸ کارت می‌ماند.

همهٔ کارت‌ها با جهت تصادفی بین بازیکنان پخش می‌شود. ترتیب کارت‌های دست تا آخر دست هیچ‌وقت عوض نمی‌شود.

شروع دست: جهت دست

در شروع هر دست هر بازیکن یک بار انتخاب می‌کند دستش را همین‌طور نگه دارد یا کل دست را برگرداند. برگرداندن یعنی همهٔ کارت‌ها وارونه می‌شوند (عدد پایین بالا می‌آید) و ترتیبشان هم برعکس می‌شود. همه با هم انتخاب می‌کنند و بعد شروع‌کنندهٔ دست بازی را آغاز می‌کند.

نوبت شما

در نوبتتان یکی از این سه کار را انجام می‌دهید: نمایش، دیدبانی، یا یک بار در هر دست «دیدبانی و نمایش».

«نمایش»: یک یا چند کارتِ کنار هم از دستتان را رو می‌کنید که یا همه یک عددند (دسته) یا اعداد پشت سر هم دارند، صعودی یا نزولی (ردیف). یک کارت تنها هم نمایش است.

نمایش شما باید از نمایش وسط میز قوی‌تر باشد. اگر وسط خالی است هر نمایشی قبول است. کارت‌های نمایش قبلی را برمی‌دارید و هر کدام ۱ امتیاز برایتان دارد؛ نمایش شما جای آن را می‌گیرد.

«دیدبانی»: یک کارت از یکی از دو سر نمایش وسط برمی‌دارید، اگر بخواهید وارونه‌اش می‌کنید، و آن را در هر جای دستتان که بخواهید می‌گذارید. صاحب آن نمایش یک ژتون (۱ امتیاز) می‌گیرد. از نمایش خودتان نمی‌توانید دیدبانی کنید.

«دیدبانی و نمایش»: دیدبانی می‌کنید و بلافاصله در همان نوبت یک نمایش می‌دهید که باید از باقی‌ماندهٔ نمایش وسط قوی‌تر باشد. این کار در هر دست فقط یک بار برای هر بازیکن مجاز است؛ اگر بعد از دیدبانی هیچ نمایش مجازی نداشته باشید، نوبت مثل یک دیدبانی ساده تمام می‌شود.

قدرت نمایش‌ها

نمایش با کارت بیشتر همیشه قوی‌تر است. با تعداد برابر، دسته (عددهای یکسان) از ردیف قوی‌تر است. اگر نوع هم یکی بود، نمایشی که کوچک‌ترین عددش بزرگ‌تر است قوی‌تر است؛ نمایش مساوی کافی نیست.

پایان دست و امتیاز

دست به یکی از دو صورت تمام می‌شود: کسی با یک نمایش آخرین کارت دستش را بازی کند؛ یا بعد از یک نمایش، همهٔ بازیکنان دیگر پشت سر هم دیدبانی کنند تا نوبت دوباره به صاحب نمایش برسد. در بازی دونفره یعنی همین که حریف از نمایش شما دیدبانی کند (بدون نمایش)، دست تمام می‌شود.

امتیاز دست هر بازیکن: کارت‌هایی که برده، به‌علاوهٔ ژتون‌ها، منهای تعداد کارت‌های ماندهٔ دستش. اگر دست با دیدبانی پشت سر هم تمام شود، صاحب نمایش آخر برای کارت‌های دستش امتیاز منفی نمی‌گیرد.

پایان بازی

بازی به تعداد بازیکنان دست دارد (سه‌نفره ۳ دست، پنج‌نفره ۵ دست) و دونفره ۲ دست؛ شروع‌کنندهٔ هر دست یک نفر جلو می‌رود. بعد از آخرین دست بیشترین امتیاز کل برنده است و امتیازهای برابر رتبهٔ مشترک می‌گیرند.

نکته‌ها

پیش از انتخاب جهت دست هر دو حالت را ببینید: دستی که دسته‌ها و ردیف‌های بلندتری دارد معمولاً بهتر است، حتی اگر عددهایش کوچک‌تر باشد.

دیدبانی فقط یک کارت نیست: کارتی را بردارید که میان دو کارت دستتان فاصله را پر می‌کند و یک ردیف یا دستهٔ بلندتر می‌سازد.

«دیدبانی و نمایش» را برای لحظه‌ای نگه دارید که با یک کارت بیشتر می‌توانید نمایش بزرگی را ببرید یا دستتان را خالی کنید.

همه بازی‌ها