تاک
Tak · ۲ نفر · ۲۰ تا ۶۰ دقیقه · از ۱۲ سال
با مهره‌هایی که روی هم چیده می‌شوند یا ایستاده قرار می‌گیرند، زودتر از حریف یک جادهٔ کامل بسازید.
تاک یک بازی راهبردی انتزاعی دونفره است: قوانینش ساده و راهبردش پیچیده است. بازیکنان می‌کوشند با مهره‌های خود جاده‌ای بسازند که دو ضلع روبه‌روی صفحه را به هم وصل کند و نخستین کسی که چنین جاده‌ای بسازد برنده است.
مهره‌ها را می‌توان خوابیده یا ایستاده روی صفحه گذاشت. مهرهٔ خوابیده «سنگ تخت» نام دارد و می‌توان مهره‌های دیگر را روی آن چید. مهرهٔ ایستاده «سنگ ایستاده» یا «دیوار» نامیده می‌شود؛ هیچ چیز روی آن قرار نمی‌گیرد، اما جزو جادهٔ بازیکن حساب نمی‌شود.
بسته به اندازهٔ بازی، بازیکنان ممکن است «سنگ سرپوش» هم داشته باشند که هم نقش سنگ تخت و هم نقش دیوار را دارد و می‌تواند دیوارهای ایستاده را بخواباند.
قوانین تاک
هدف
اولین کسی باشید که «جاده» می‌سازد: زنجیره‌ای پیوسته از سنگ‌های تخت یا سرستون خودتان که دو لبهٔ روبه‌روی صفحه را خانه‌به‌خانه (نه قطری) به هم وصل کند. فقط سنگ بالای هر پشته حساب می‌شود.
آماده‌سازی
اندازهٔ صفحه را میزبان انتخاب می‌کند: ۴×۴ با ۱۵ سنگ برای هر نفر و بدون سرستون؛ ۵×۵ با ۲۱ سنگ و ۱ سرستون؛ ۶×۶ با ۳۰ سنگ و ۱ سرستون. صفحه در شروع خالی است.
رنگ‌ها تصادفی‌اند، مگر میزبان سفید را برای خودش انتخاب کند. سفید شروع می‌کند.
اولین نوبت
در اولین نوبتِ هر بازیکن، یک سنگ تختِ حریف (از ذخیرهٔ او) را در یک خانهٔ خالی می‌گذارید. از نوبت دوم به بعد با سنگ‌های خودتان بازی می‌کنید.
نوبت شما
در هر نوبت یکی از دو کار را انجام می‌دهید: یک سنگ می‌گذارید یا یک پشته را جابه‌جا می‌کنید. رد کردن نوبت ممکن نیست.
گذاشتن: یک سنگ از ذخیره‌تان را فقط در خانهٔ خالی می‌گذارید، به یکی از این سه شکل.
سنگ تخت: جزو جاده است و سنگ‌های دیگر می‌توانند رویش بروند.
دیوار (سنگ ایستاده): جزو جاده نیست و هیچ سنگی نمی‌تواند رویش برود؛ برای بستن راه حریف است. دیوار از همان سنگ‌های معمولی شماست.
سرستون: جزو جاده است، هیچ سنگی رویش نمی‌رود و تنها مهره‌ای است که می‌تواند دیوار را بخواباند.
جابه‌جایی پشته
پشته‌ای را انتخاب کنید که سنگ بالایش مال شماست (یک سنگ تنها هم یک پشته است). از بالای آن حداکثر به اندازهٔ طول صفحه (مثلاً ۵ در صفحهٔ ۵×۵) و حداکثر به ارتفاع پشته سنگ برمی‌دارید.
دستهٔ برداشته‌شده در یک خط مستقیم (در امتداد سطر یا ستون، نه قطری) حرکت می‌کند و روی هر خانه‌ای که از آن می‌گذرد دست‌کم یک سنگ از پایینِ دسته می‌گذارد تا دسته تمام شود. سنگ‌هایی که جا می‌مانند روی پشتهٔ آن خانه می‌روند و صاحب سنگ بالایی صاحب پشته است.
هیچ سنگی نمی‌تواند روی دیوار یا سرستون برود. تنها استثنا: سرستونی که تنها و در آخرین قدم حرکت روی دیوار برود، آن را به سنگ تخت تبدیل می‌کند و رویش می‌نشیند.
پایان بازی
جاده: بعد از هر حرکت جاده‌ها بررسی می‌شود. سازندهٔ جاده فوراً می‌برد؛ اگر یک حرکت برای هر دو نفر جاده بسازد، کسی که حرکت کرده برنده است.
شمارش سنگ تخت: اگر جاده‌ای ساخته نشود و صفحه پر شود یا سنگ و سرستون یکی از بازیکنان تمام شود، بازی فوراً تمام می‌شود. هر کس سنگ تخت بیشتری در بالای پشته‌ها داشته باشد (دیوار و سرستون شمرده نمی‌شوند) برنده است و برابری یعنی مساوی.
انصراف باخت است. اگر وقت نوبت تمام شود یک سنگ تخت به‌جای شما در خانه‌ای خالی گذاشته می‌شود (یا اگر نشود، یک پشته جابه‌جا می‌شود) و سه بار پشت سر هم یعنی باخت.
نکته‌ها
سرستون را زود خرج نکنید: هم دیوار حریف را باز می‌کند و هم هیچ‌چیز نمی‌تواند آن را بپوشاند.
دیوار را برای لحظه‌ای نگه دارید که حریف واقعاً یک خانه تا جاده فاصله دارد؛ دیوار در شمارش سنگ تخت هم امتیاز ندارد.
پشتهٔ بلندی که مال شماست سلاح قوی است: با پخش کردنش در یک حرکت چند خانهٔ حریف را می‌گیرید. ولی سنگ‌های زیر پشته هم مهم‌اند، چون با برداشتن بالایی‌ها رو می‌شوند.